Hendrik lust er pap van

Hendrik heeft met broer en zusters aan een ware foodfight deelgenomen. Voor de eerste keer werd er PAP geserveerd en de vijf pups vonden dat een waar feest. Lekker met zijn allen met de pootjes in de pap, dan nog eens lekker over elkaar heen klimmen, zodat iedereen onder de overheerlijke smurrie zat. Maria heeft er een geweldig verhaal over geschreven op haar website. De link naar haar site staat op mijn blog.

Intussen krijgen wij allemaal cadeautjes voor Hendrik. Leuke speeltjes, lekkere kluiven, boekjes met spelletjes voor de hond, en jawel, toch wel een klapstuk, van Geraldine een te gek hondentruitje afgezet met panterprint met de geweldige tekst 'Ladykiller'! Een lekker fout gevalletje. Wij kunnen Hendrik niet beloven dat we hem er niet een keertje in zullen hijsen voor de foto, maar verder zal hij gewoon hond mogen zijn, zijn Adamskostuum is daarvoor veel te mooi.

We hoorden dat veel kijkers op deze blog tot hun teleurstelling geen reactie konden achterlaten. Ik heb wat met de instellingen gerommeld en nu is het net als bij de opwereldreis-blog mogelijk onder het profiel 'anoniem' een reactie achter te laten. We zijn benieuwd!!

Bij Hendrik op bezoek

Onze Hendrik is geweldig! We hebben hem dinsdagavond voor het eerst gezien en hebben hem na onze handen goed gewassen te hebben zelfs even mogen vasthouden en aaien. Hij is nog heel klein, maar weet goed wat hij wil, vertelden Danny en Maria. Hij wil zijn eigen voorkeurstepel van moeder Xsara. Het andere broertje en de zusjes worden dan kordaat aan de kant geduwd. We hebben de fokkers, Danny en Maria nu ook voor het eerst ontmoet en er was een hele goed klik tussen ons.

Wij zijn zelf ook hard bezig met onze eigen 'socialisatie' in Nederland. De agenda zit deze week van voor tot achter vol met afspraken met familie en vrienden. Er valt op dat gebied heel wat in te halen na een jaar afwezigheid. Ook nu veel indrukken, maar dan weer anders dan tijdens onze reis. Een jaar weggaan vraagt heel wat voorbereiding, maar ook terugkomen vergt de nodige tijd en energie.

Als Hendrik zes weken is, kunnen we weer een keertje kijken. Dan loopt hij al slingerend door huis en tuin en kan er lekker gespeeld en geknuffeld worden. Het is allemaal nieuw voor ons en dat is goed, want we zijn een beetje verslaafd geraakt aan nieuwe ervaringen en belevenissen. Goed om van tijd tot tijd een dag te hebben die je nooit meer vergeet. Afgelopen dinsdag was zo'n dag en ook de dag dat we Hendrik op achtwekige leeftijd mee naar huis mogen nemen, zal zo'n dag zijn.

Kijken naar Hendrik

Het grote moment is bijna daar: dinsdagavond 9 juni mogen we gaan kijken bij Hendrik!

Als Hendrik straks bij ons is, ergens in de tweede helft van juli, gaan wij op pad met Hendrik. Als kleine hond zal hij aan alle zaken van het leven gewend moeten raken: andere honden, katten, kinderen, mensen in allerlei kleuren, met snor en baard, mensen in een rolstoel, bussen, treinen, winkels, de fiets, de auto, noem het maar op. Socialiseren heet dat in hondenland. Natuurlijk niet allemaal tegelijk, iedere keer een stapje.

Andere honden hebben we al geregeld. We gaan met Hendrik op Puppiecursus, waar hij ook honden zal tegenkomen die twee keer zo groot of twee keer zo klein zijn als hij. Bovendien worden voor ons huis alle honden uit de buurt uitgelaten, dus ook daar kan hij straks zijn ogen uitkijken.

Kinderen hebben we zelf niet, dus die moeten we lenen. Onze lieve vriendinnen Bianca en Jacqueline in Amsterdam hebben kleine baby's, dus op deze manier kan Hendrik kennis maken met babygeschrei. De kleine Nicole en de iets grotere Eline uit Wassenaar kunnen voorzien in de categorie 1,5 tot 4 jaar oud. En dan de buurjongens, weer iets ouder, 9 en 11 jaar. Met kinderen komt het dus wel goed.

Onze vriendin Yvonne zei dat sommige honden nogal aanslaan op snorren en baarden. Hendrik laten wennen aan een baard moet niet moeilijk zijn. Mijn vader heeft er een. Alleen is er een klein probleem. Mijn vader werkt op een of andere manier als een magneet op honden en katten. Max de hond van mijn broer is niet bij hem weg te slaan en ook Tijger, de kat van mijn ouders die ruim 1,5 jaar geleden op hoge leeftijd is overleden, vond de schoot van mijn vader het paradijs. Wat nu als Hendrik heel erg op baarden valt? Dat wordt een moeilijke beslissing voor Frits.

Katten zijn ook bereikbaar. Zowel ongewenste en onuitgenodigde katten in onze tuin, als de katten van ons beider zusters.

Al met al wordt het straks dus een heel avontuur voor Hendrik en ons.

Zwoele blik

Na ruim twee weken zijn Hendrik's oogjes open. Voorzichtig kijkt hij de wereld in. Of is het een zwoele, macho, Italiaanse blik? Of toch gewoon nog een beetje slaperig kijken, zoals Frits zegt? In ieder geval heel verleidelijk.

Max en Hendrik

Mijn broer heeft ook een hond. Hij heet Max en is 1 jaar oud. Max is pas geplukt. Nu dacht ik dat plukken aan kippen en appels was voorbehouden, maar ook een ruwharige tekkel ontkomt daar blijkbaar niet aan. Haartjes die niet echt vast zitten, maar ook niet echt los, worden verwijderd door een vakkundige plukster.

Max was de enige hond in de familie. Hendrik komt daar nu bij. Volgens mijn broer is het zaak dat Max en Hendrik snel kennismaken om de onderlinge pikorde vast te stellen. Dan blijven familiebezoeken ook in de toekomst gezellig.

Tijdens het feest van mijn vader die 70 is geworden, maar overigens nog steeds weigert zich als 70 te gedragen, heeft Max al gemerkt dat er een concurrent op komst is. Mijn broer, schoonzusje en mijn twee mooie nichtjes, hadden voor Hendrik al speeltjes meegenomen. Ook een kip. En die kip is Max zijn favoriet. Hij begon zielig te piepen, maar ja, deze kip ging aan zijn neusje voorbij.

Op de blog van Maria troffen wij een prachtige oogst nieuwe foto's aan. In de reacties op haar blog bleek dat Hendrik, met de chique officiele stamboeknaam Zacharius, zeer bewonderd wordt. Dat begrijpen wij heel goed.

Beetje ruimte a.u.b.

Ik moest op een of andere manier aan Frits denken toen ik de foto van Hendrik slapend op het randje van het mandje zag. Frits en Hendrik houden beiden van een beetje Lebensraum om zich heen.

Wij kregen deze nieuwe foto's van Hendrik van Maria en Danny Galjaard die ons regelmatig op de hoogte houden van de ontwikkelingen van de kleine pup. Hendrik is volgens Maria een schatje en houdt van lekker en veel eten. Dat klinkt ons goed in de oren.

Het leven in Nederland voelt nog een beetje vreemd aan. Ik blijk onder andere bergen schoenen te hebben en zes dozen met glazen. We gedragen ons als observant in eigen land. Tijdens onze reis waren we vaak verbaasd over wat we zagen, in eigen land nu ook. Ik ben eraan gewend geraakt dingen te bekijken met het oog op een mooi plaatje met de camera. Ik betrap me erop dat ik dat nog steeds doe.

Gisteren hebben we bijvoorbeeld voor budgetprijs ons hart weer eens opgehaald aan Europese cultuur, een concert van Maarten Engeltjes, die -inderdaad- zingt als een engeltje. De man die de bas speelde had een prachtige kop voor een foto, aan het enorme tuttemetut publiek konden we niet goed wennen.

Stap voor stap zullen we de draai wel weer vinden, maar we zullen wel een nieuwe draai geven aan ons pre-wereldreis leven.

De jonge Hendrik

Na een reis van een jaar is op 17 mei tijdens de thuisvlucht van Londen naar Amsterdam een nestje 'bullenfrummeltjes' geboren, zoals fokster Maria van Beau Mystique's ze liefdevol noemt. Wij denken dat dit geen toeval is, temeer niet aangezien de vader Fred heet :-)

Moederhond heeft op het laatst behoorlijk lopen puffen. Ze heeft dan ook voor een verrassing gezorgd, door vijf pups te werpen, twee meer dan men op de hondenecho had gezien. Wij krijgen een prachtige bonte reu, die als roepnaam Hendrik zal krijgen.

Frits is al langer dan twintig jaar gek op Franse Bulldoggen en heeft mij aangestoken. Als er een aan de andere kant van de weg liep, moesten wij daar ook altijd opeens zijn. Het aanzien van een bulletje bracht bij Frits een glimlach van oor tot oor tot stand. De komende jaren wordt het dus gezellig bij ons in huis.

Een hond is een hele nieuwe ervaring voor ons. 'Puppies voor Dummies' is al gekocht en grotendeels gelezen. We zullen ons absoluut nog wel eens op ons hoofd krabben. Consequent zijn en veel geduld zullen we maar zeggen.